Przestrzeń, gdzie fotografia przestaje być zamknięta w jednym medium. Eksperymentujemy z połączeniami, które nie mają gotowych nazw.
Obraz i słowo jako jeden organizm znaczeń. Fotografia i wiersz nie ilustrują się nawzajem — tworzą trzecie znaczenie, którego żadne z nich osobno nie posiada.
Projekty realizujemy we współpracy z polskimi poetami — od haiku po narracyjne epigramaty, złożone typograficznie jako nierozdzielna całość.
Fotografia jako wizualny zapis dźwięku. Jak fotografować rytm? Jak kadr może nieść melodię? Jak cisza w muzyce przekłada się na przestrzeń negatywną w obrazie?
Pracujemy z muzykami niezależnymi tworząc zestawienia, w których obraz i dźwięk wzmacniają się wzajemnie bez hierarchii.
Jedno zdjęcie jako fragment narracji filmowej. Badamy granicę między fotografią a kinem — pojedynczy kadr a fotografia, która ma w sobie czas i ruch.
Powiązany kierunek: moduł Film Thinking w Akademii MixArt.
Sztuczna inteligencja jako medium artystyczne, nie zastępstwo twórcy. Badamy, jak narzędzia generatywne zmieniają relację między intencją a realizacją w fotografii artystycznej.
Nie chodzi nam o estetykę AI-generated images, lecz o pytanie: co w procesie twórczym fotografa jest zastępowalne, a co nieodmiennie ludzkie?
Fotografia ma sto osiemdziesiąt lat. Ma swoje konwencje, gatunki, hierarchie. Portret, krajobraz, dokument, street, studio — każda z tych form ma wypracowane narzędzia i oczekiwania. Fotografia artystyczna zrobiła już wszystko, co można zrobić będąc tylko fotografią.
Art Mix Lab powstał jako odpowiedź na pytanie: co dzieje się, gdy fotografia przestaje wiedzieć, czym jest? Kiedy obraz spotyka poezję i żadne z nich nie jest już ilustracją drugiego — co wtedy powstaje?
Nie mamy gotowych odpowiedzi. Mamy metodę: eksperymentować bez zabezpieczenia siatki. Fotografować w miejscach, gdzie fotografia sama nie wystarczy. I oglądać, co z tego wychodzi.